بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

શરૂ કરૂ છુ અલ્લાહના નામથી જે ઘણો મહેરબાન અને બહુજ રહેમ કરવા વાળો છે

وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا ‎﴿١﴾‏

(૧) સૂરજ તથા તેની રોશનીની કસમ:

وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ‎﴿٢﴾‏

(૨) અને ચાંદની કસમ જયારે તે તેની પાછળ ચાલે છે :

وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ‎﴿٣﴾‏

(૩) અને કસમ છે દિવસની જયારે કે તે રોશની આપે છે :

وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا ‎﴿٤﴾‏

(૪) અને કસમ છે રાતની જયારે કે તે તેને ઢાંકી દે છેઃ

وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا ‎﴿٥﴾‏

(૫) કસમ છે આસમાનની અને તેની કે જેણે તેને બનાવ્યું છેઃ

وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ‎﴿٦﴾‏

(૬) અને કસમ છે ઝમીનની અને તેની કે જેણે તેને પાથરી છેઃ

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ‎﴿٧﴾‏

(૭) અને કસમ છે નફસની અને તેની કે જેને તેણે બેહતરીન બનાવી:

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا ‎﴿٨﴾‏

(૮) પછી તેણે (નફ્સને) બૂરાઈ અને તકવાથી હિદાયત આપી (બેહતરીન માર્ગદર્શક બનાવી):

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا ‎﴿٩﴾‏

(૯) બેશક તે કામ્યાબ થયો જેણે પોતાને પાકીઝા કરી લીધો :

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا ‎﴿١٠﴾‏

(૧૦) અને જેણે તેને બગાડી નાખ્યો તે બેશક નુકસાનમાં રહ્યો.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ‎﴿١١﴾‏

(૧૧) (કોમે)સમૂદે પોતાની સરકશીને લીધે રસૂલને જૂઠલાવ્યાઃ

إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا ‎﴿١٢﴾‏

(૧૨) જ્યારે કે તેઓમાંનો (એક) ખરાબ વ્યક્તિ ઊભો થયો:

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا ‎﴿١٣﴾‏

(૧૩) ત્યારબાદ અલ્લાહના રસૂલે તેમને કહ્યું કે અલ્લાહની ઊંટણી અને તેને પાણી પીવરાવવાનું ધ્યાન રાખજો.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا ‎﴿١٤﴾‏

(૧૪) પછી તેમણે તેને જૂઠલાવ્યા, અને તે ઊંટણીના પગ કાપી નાખ્યા (કત્લ કરી), જેથી પરવરદિગારે તેમના આ ગુનાહના કારણે તેમના પર અઝાબ કર્યો અને બધાને (માટીની) બરાબર કરી નાખ્યા:

وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا ‎﴿١٥﴾‏

(૧૫) અને તેને તેમના અંજામનો ડર નથી.