بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

શરૂ કરૂ છુ અલ્લાહના નામથી જે ઘણો મહેરબાન અને બહુજ રહેમ કરવા વાળો છે

حمٓ ‎﴿١﴾‏

(૧) હા મીમ.

وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ ‎﴿٢﴾‏

(૨) કસમ છે આ રોશની આપનાર કિતાબની:

إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُّبَارَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ‎﴿٣﴾‏

(૩) બેશક અમોએ તેને એક મુબારક રાતમાં નાઝિલ કર્યું છે. બેશક અમે જ અઝાબથી ડરાવતા હતા.

فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ‎﴿٤﴾‏

(૪) તે રાતમાં દરેક હિકમતવાળા હુકમોનો ફેસલો કરવામાં આવે છે :

أَمْرًا مِّنْ عِندِنَا ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ‎﴿٥﴾‏

(૫) તે અમારી તરફથી હુકમ હતો અમે જ તેને (રસુલને) મોકલનાર છીએ:

رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‎﴿٦﴾‏

(૬) આ (રસુલને મોક્લવા) તારા પરવરદિગાર તરફથી એક રહેમત છે કે હકીકતમાં તે સાંભળનાર અને જાણનાર છેઃ

رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ‎﴿٧﴾‏

(૭) જો તમે યકીન કરનાર હોવ તો તે આસમાનો તથા ઝમીન અને જે કાંઈ તે બંનેની વચ્ચે છે તેનો પરવરદિગાર છે.

لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوّلِينَ ‎﴿٨﴾‏

(૮) તેના સિવાય બીજો કોઈ ખુદા નથી, એ જ હયાત આપે છે અને મોત આપે છે, જે તમારો પરવરદિગાર છે અને તમારા પહેલાના બાપદાદાનો પરવરદિગાર છે.

بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ ‎﴿٩﴾‏

(૯) પરંતુ તેઓ શંકામાં પડી (હક સાથે) રમ્યા કરે છે

فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُّبِينٍ ‎﴿١٠﴾‏

(૧૦) માટે તું તે દિવસની રાહ જોતો રહે કે જે દિવસે આસમાન ચોખ્ખો ધૂમાડો લઈને આવશે.

يَغْشَى النَّاسَ ۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ‎﴿١١﴾‏

(૧૧) જે તમામ લોકોને ઢાંકી લેશે; એ દર્દનાક અઝાબ હશે

رَّبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ‎﴿١٢﴾‏

(૧૨) ત્યારે દરેક કહેશે કે પરવરદિગાર ! આ અઝાબને અમારાથી દૂર કરી દે કે અમો ઈમાન લાવનાર છીએ.

أَنَّىٰ لَهُمُ الذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ ‎﴿١٣﴾‏

(૧૩) કેવી રીતે નસીહત હાંસિલ કરી શકે. જો કે તેમની પાસે વાઝેહ પયગામવાળો રસૂલ આવી ચુક્યો છે.

ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ ‎﴿١٤﴾‏

(૧૪) તે પછી તેમણે તેનાથી મોઢું ફેરવી લીધું અને કહ્યું કે આ એક શીખવેલો દીવાનો છે.

إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَائِدُونَ ‎﴿١٥﴾‏

(૧૫) અમે થોડા સમય માટે અઝાબને દૂર કરીએ છીએ પરંતુ તમે ફરી પાછા તેવું કેરશો જેવું પહેલા કરતા હતા.

يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَىٰ إِنَّا مُنتَقِمُونَ ‎﴿١٦﴾‏

(૧૬) એ દિવસે મહાન કુદરત સાથે પકડશુ, બેશક અમો બદલો લેનાર છીએ.

۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ ‎﴿١٧﴾‏

(૧૭) અને બેશક તેમની પહેલાં અમોએ કોમે ફિરઔનની આજમાઈશ કરી હતી, અને તેમની પાસે એક મોહતરમ રસૂલ આવ્યા હતાઃ

أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ‎﴿١٨﴾‏

(૧૮) (તેઓને કહ્યુ) અલ્લાહના બંદાઓને મારા હવાલે કરી દો; ખરેખર હું તમારા માટે એક અમાનતદાર રસૂલ છું:

وَأَن لَّا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ ۖ إِنِّي آتِيكُم بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ ‎﴿١٩﴾‏

(૧૯) અને અલ્લાહની સામે સરકશ બનીને ન આવો. ખરેખર હું તમારી પાસે રોશન દલીલ લાવ્યો છું.

وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ ‎﴿٢٠﴾‏

(૨૦) અને તમે મને સંગસાર કરો તેનાથી હું મારા અને તમારા પરવરદિગારની પનાહ ચાહું છુ

وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ ‎﴿٢١﴾‏

(૨૧) અને જો તમે મારા ઉપર ઈમાન નથી લાવતા તો મારાથી જુદા થઈ જાઓ.

فَدَعَا رَبَّهُ أَنَّ هَٰؤُلَاءِ قَوْمٌ مُّجْرِمُونَ ‎﴿٢٢﴾‏

(૨૨) પછી તેણે (મુસા અ,સ) તેના પરવરદિગારથી દુઆ કરી કે આ મુજરીમ કૌમ છે.

فَأَسْرِ بِعِبَادِي لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ‎﴿٢٣﴾‏

(૨૩) (તો હુકમ થયો કે) મારા બંદાઓને રાતો રાત લઈ જા, બેશક તમારો પીછો કરવામાં આવશેઃ

وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌ مُّغْرَقُونَ ‎﴿٢٤﴾‏

(૨૪) અને દરિયાને સાકીન થયેલો (રોકાયેલો) છોડી દેજે; બેશક તેમના લશ્કરને ડૂબાડી દેવામાં આવશે.

كَمْ تَرَكُوا مِن جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ‎﴿٢٥﴾‏

(૨૫) તે લોકો કેટલાય બગીચાઓ અને ઝરણાં છોડી ગયા:

وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ‎﴿٢٦﴾‏

(૨૬) અને કેટલાય ખેતરો તથા ઉમદા મકાનો તેઓ છોડી ગયા :

وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ ‎﴿٢٧﴾‏

(૨૭) અને તે નેઅમતો કે જેની તેઓ મજા માણતા હતા:

كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِينَ ‎﴿٢٨﴾‏

(૨૮) (આ કિસ્સો) આવીજ રીતે વાકેઅ થયો છે, અને અમોએ તે (બધી નેઅમતો)ના વારીસ બીજી કોમને બનાવી દીધા.

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنظَرِينَ ‎﴿٢٩﴾‏

(૨૯) પછી તેમના પર ન આસમાને ગીર્યા કર્યું ન ઝમીને, અને ન તેમને મોહલત આપવામાં આવી.

وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِينِ ‎﴿٣٠﴾‏

(૩૦) અને બેશક અમોએ બની ઇસરાઇલને ઝિલ્લતભર્યા અઝાબથી નજાત આપીઃ

مِن فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَالِيًا مِّنَ الْمُسْرِفِينَ ‎﴿٣١﴾‏

(૩૧) ફિરઔનથી કે જે હદથી વધવામાં બોવ વધારે આગળ વધી ગયો હતો,

وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِينَ ‎﴿٣٢﴾‏

(૩૨) અને અમોએ ઇલ્મ થકી બની ઇસરાઇલને બધી દુનિયાઓમાંથી ઈન્તેખાબ (પસંદ) કર્યા.

وَآتَيْنَاهُم مِّنَ الْآيَاتِ مَا فِيهِ بَلَاءٌ مُّبِينٌ ‎﴿٣٣﴾‏

(૩૩) અને અમોએ તેમને નિશાનીઓ આપી કે જેમાં ખુલ્લી આજમાઇશ હતી.

إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَيَقُولُونَ ‎﴿٣٤﴾‏

(૩૪) બેશક આ લોકો જરૂર કેહ્શે :

إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ ‎﴿٣٥﴾‏

(૩૫) કે અમારી પહેલી મોત સિવાય મોત નથી, અને હરગિઝ અમને ઉઠાડવામાં નહિં આવે.

فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‎﴿٣٦﴾‏

(૩૬) અને જો તમે સાચા હોવ તો અમારા બાપદાદાઓને કબ્રોમાંથી ઉઠાવી લાવો.

أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَاهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ ‎﴿٣٧﴾‏

(૩૭) શું આ લોકો બેહતર છે કે તુબ્બાના લોકો? અને તેઓ કે જે તેમની પહેલાં હતા અમોએ તેમને હલાક કરી નાખ્યા કારણ કે તેઓ મુજરીમ હતા.

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ ‎﴿٣٨﴾‏

(૩૮) અને અમોએ ઝમીન અને આસમાનોને અને તેની વચ્ચે જે કાંઈ છે રમતગમત માટે નથી પેદા કર્યા.

مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ‎﴿٣٩﴾‏

(૩૯) અમોએ તે બંનેને હકની સાથે ખલ્ક કર્યા છે પરંતુ તેઓમાંથી ઘણાંખરા (આ બાબતથી) અજાણ છે.

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ ‎﴿٤٠﴾‏

(૪૦) બેશક (હક અને બાતિલના) ફેસ્લાનો દિવસ તેઓના વાયદાની જગ્યા છેઃ

يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ‎﴿٤١﴾‏

(૪૧) જે દિવસે કોઈ દોસ્ત બીજા દોસ્તને કંઈપણ કામ નહિ આવે, અને ન તેમની (ક્યાંયથી) મદદ કરવામાં આવશે:

إِلَّا مَن رَّحِمَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ‎﴿٤٢﴾‏

(૪૨) સિવાય કે જેમના પર અલ્લાહ રહેમ કરે બેશક તે જબરદસ્ત અને રહીમ છે.

إِنَّ شَجَرَتَ الزَّقُّومِ ‎﴿٤٣﴾‏

(૪૩) બેશક થારનું ઝાડ:

طَعَامُ الْأَثِيمِ ‎﴿٤٤﴾‏

(૪૪) ગુનેહગારોનો ખોરાક છે.

كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ ‎﴿٤٥﴾‏

(૪૫) જે પીગળેલા તાંબાની જેમ પેટમાં ઉકળશે:

كَغَلْيِ الْحَمِيمِ ‎﴿٤٦﴾‏

(૪૬) જાણે ગરમ પાણી ઉકળે છે!

خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَاءِ الْجَحِيمِ ‎﴿٤٧﴾‏

(૪૭) (ફરિશ્તાઓને હુકમ થશે કે) તેને પકડો, અને જહન્નમની વચ્ચે ફેંકો:

ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ ‎﴿٤٨﴾‏

(૪૮) તે પછી તેના માથા ઉપર ઉકળતા પાણીનો અઝાબ નાખી દો.

ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ ‎﴿٤٩﴾‏

(૪૯) (તેને કહેવામાં આવશે) મજા ચાખ, (તારા ગુમાન મુજબ) તુ જબરદસ્ત બુઝુર્ગ હતો.

إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِ تَمْتَرُونَ ‎﴿٥٠﴾‏

(૫૦) જે (અઝાબ)ના સંબંધમાં તમે શંકા કર્યા કરતા હતા તે આ જ છે.

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ ‎﴿٥١﴾‏

(૫૧) બેશક પરહેઝગાર લોકો મહેફૂઝ જગ્યા પર હશે.

فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ‎﴿٥٢﴾‏

(૫૨) બગીચાઓ તથા નહેરોની દરમિયાન :

يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَابِلِينَ ‎﴿٥٣﴾‏

(૫૩) તેઓ રેશમના બારીક અને જાડા પોશાક પહેરીને એકબીજાની સામે બેઠા હશે :

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ ‎﴿٥٤﴾‏

(૫૪) આ રીતે થશે; અને અમે તેમની શાદી મોટી મોટી આંખો વાળી હૂરો સાથે કરી દઈશું.

يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ ‎﴿٥٥﴾‏

(૫૫) તેઓ તેમાં દરેક પ્રકારના ફળો સલામતીની સાથે માંગશે.

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَىٰ ۖ وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ‎﴿٥٦﴾‏

(૫૬) અને હરગિઝ પહેલી મૌત સિવાય બીજી મૌતની મજા નહિં ચાખવી પડે, અને અલ્લાહ તેમને જહન્નમના અઝાબથી બચાવશે:

فَضْلًا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ‎﴿٥٧﴾‏

(૫૭) આ બધો ફઝલ તારા પરવરદિગાર તરફથી છે અને એ જ મહાન કામ્યાબી છે.

فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ‎﴿٥٨﴾‏

(૫૮) અમોએ આ કુરઆનને તારી ઝબાનથી સહેલું કરી દીધું છે કે કદાચને તેઓ નસીહત હાંસિલ કરે.

فَارْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ ‎﴿٥٩﴾‏

(૫૯) માટે તું ઇન્તેઝાર કર બેશક તેઓ પણ ઇન્તેઝાર કરી રહ્યા છે.